Chirurgia ogólna

Dba o prawidłowe funkcjonowanie organizmu od środka. Obejmuje diagnozowanie i  leczenie różnego rodzaju nieprawidłowości narządów wewnętrznych rozmieszczonych w niemal wszystkich rejonach ciała.

Przepukliny brzuszne, pępkowe, udowe i pachwinowe

W Hauzer Clinic łączymy doświadczenie klasycznej chirurgii z nowoczesnymi technikami laparoskopowymi, aby zapewnić pacjentom najwłaściwsze leczenie i szybki powrót do sprawności.

Przepuklina to schorzenie polegające na przemieszczeniu się narządu lub jego fragmentu poza jego naturalne miejsce przez osłabione tkanki. Objawia się jako widoczne lub wyczuwalne uwypuklenie, które może się powiększać przy kaszlu, śmiechu, wysiłku czy staniu. Powoduje przy tym ból.

Przepukliny mogą występować w różnych okolicach ciała – najczęściej w pachwinie, pępku oraz na ścianie brzucha. Nieleczona przepuklina zwykle się powiększa i może prowadzić do groźnych powikłań, dlatego jedyną skuteczną metodą leczenia jest zabieg operacyjny.

W Hauzer Clinic oferujemy kompleksowe leczenie przepuklin metodą klasyczną oraz nowoczesną techniką laparoskopową. Dobór metody zależy od rodzaju przepukliny, jej wielkości, oraz stanu zdrowia pacjenta oraz ‘Każdy pacjent jest kwalifikowany indywidualnie podczas konsultacji chirurgicznej.

Włókniaki, tłuszczaki, kaszaki

Kaszak

Łagodny nowotwór tworzący się z nabłonka wielowarstwowego płaskiego, substancji łojowych, komórek naskórka i fragmentów mieszków włosowych. Przyczyną powstawania są uwarunkowania genetyczne, niewłaściwa praca gruczołów łojowych lub mechaniczne uszkodzenia skóry. Zbagatelizowany kaszak może rozrastać się, nadkażać bądź wywoływać torbiele naskórkowe a także prowadzi do bolesne stany zapalne, zropienie kaszaka lub jego pękniecie.

Tłuszczak

Zaliczany do nowotworów niezłośliwych. Jest to owalny, miękki i przesuwalny guz tworzony przez komórki tłuszczowe otoczone torebką łącznotkankową. Tłuszczaki z reguły nie są groźne, chyba że wywierają nacisk na pobliskie im struktury (np. ucisk na nerwy – drętwienie kończyn, ulokowanie na nerce – zakłócenie jej pracy).

Włókniak

Łagodny guz nowotworowy powstały z tkanki łącznej włóknistej. Wyróżniamy włókniaki miękkie i twarde. Pierwsze mają charakter wrodzony (mogą wiązać się z chorobą Recklinghausena), natomiast drugie są wynikiem urazów, ukąszeń i miejscowych stanów zapalnych. Guzy te mogą współtworzyć lub zasłaniać inne niewłaściwe struktury. Ich przewlekłe drażnienie może doprowadzić do zezłośliwienia.

Brodawki

Często pojawia się jako zmiana mnoga. Spotykana jest zarówno w postaci lekko uwypuklonego ponad otaczającą skórę tworu, jak i typowej brodawki, przypominającej grzybka. W zależności od stadium rozwoju, brodawka może mieć różną barwę, od identycznej z kolorem otaczającej skóry, po ciemny brąz lub czerń. Rozmiar zmiany waha się od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Należy szczególnie uważać na typowe postaci, znacznie uwypuklone ponad powierzchnię, gdyż są one bardziej narażone na uszkodzenia mechaniczne – zdarza się, że przewlekłe drażnienie stanowi podstawę do uaktywnienia złośliwego procesu nowotworowego. Należy zwrócić uwagę na jednoczasowy wysiew kilkunastu brodawek łojotokowych, gdyż może to być jednym z objawów rozwoju nowotworu narządów wewnętrznych.

Znamiona

Znamiona to zazwyczaj wrodzone nieprawidłowości rozwojowe skóry. Najczęstszym podłożem są zaburzenia genetyczne typu mozaicyzm. Wyróżniamy dwa rodzaje – znamiona niemelanocytowe – naskórkowe, łagodne nowotwory i znamiona melanocytowe – są zazwyczaj wrodzone, ale nie dziedziczne. Niektóre znamiona melanocytowe mogą ulegać transformacji nowotworowej, prowadząc do rozwoju czerniaka złośliwego.

Wrastające paznokcie

Wrastające paznokcie są przypadłością, która charakteryzuje się wrastaniem bocznej krawędzi paznokcia pod skórę, niesie to za sobą uczucie dyskomfortu. Dolegliwość ta dotyka najczęściej paznokci u stóp, a konkretnie dużego palca, ponieważ paznokieć u dużego palca jest najtwardszy i najmocniej wbija się w skórę. Z czasem możemy odczuwać ból, który uniemożliwia chodzenie i towarzyszący mu stan zapalny oraz ropienie -zanokcicę.

Cholecystektomia laparoskopowa

Cholecystektomia laparoskopowa to małoinwazyjne usunięcie pęcherzyka żółciowego, najczęściej z powodu kamicy żółciowej lub stanów zapalnych.

Wskazania:

kamica pęcherzyka żółciowego,

przewlekłe zapalenie pęcherzyka

Na czym polega zabieg?

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym poprzez 3–4 niewielkie nacięcia w powłokach brzusznych. w celu wprowadzenia laparoskopu (urządzenia z kamerą na końcu) i niewielkiej średnicy narzędzi, którymi posługuje się chirurg w czasie operacji. Pęcherzyk żółciowy usuwany jest w całości.

Po laparoskopowej cholecystektomii większość pacjentów może wrócić do domu już następnego dnia.

Laparoskopowa operacja rozejścia mięśni prostych brzucha

Rozejście mięśni prostych brzucha (diastasis recti) to stan polegający na nadmiernym poszerzeniu kresy białej – struktury łączącej prawy i lewy mięsień prosty brzucha. Prowadzi to do osłabienia powłok brzusznych, zaburzenia stabilizacji tułowia oraz widocznego uwypuklenia w linii środkowej brzucha.

W naszej klinice zabieg wykonywany jest metodą laparoskopową – nowoczesną, małoinwazyjną techniką operacyjną, pozwalającą na skuteczne przywrócenie prawidłowego napięcia mięśni przy ograniczonym uszkodzeniu tkanek.

Na czym polega zabieg?

Operacja przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym i trwa zazwyczaj od 1 do 3 godzin – 
w zależności od rozległości rozejścia.

W powłokach brzusznych wykonuje się kilka niewielkich nacięć, przez które wprowadzana jest kamera oraz specjalistyczne narzędzia laparoskopowe. Obraz z kamery umożliwia precyzyjne zbliżenie i trwałe połączenie rozciągniętych mięśni prostych brzucha, co pozwala na odtworzenie ich prawidłowej funkcji oraz stabilizacji ściany jamy brzusznej.

W przypadku znacznego osłabienia powłok lub współistniejącej przepukliny możliwe jest zastosowanie siatki wzmacniającej, umieszczanej wewnątrz jamy brzusznej w celu zwiększenia trwałości efektu operacyjnego.

Kwalifikacja do zabiegu odbywa się na podstawie konsultacji lekarskiej

Przyczyny rozejścia mięśni prostych brzucha

U kobiet rozejście najczęściej rozwija się w okresie ciąży. Powiększający się brzuch powoduje stopniowe rozciąganie kresy białej i oddalanie się mięśni na boki. Po porodzie mięśnie powinny stopniowo wracać do swojego położenia, jednak u części pacjentek rozejście utrzymuje się.

Problem ten dotyczy między innymi szczupłych i drobnych kobiet, którym w czasie ciąży znacznie powiększył się brzuch, co prowadzi do nadmiernego rozciągnięcia powłok brzusznych.
Czynnikami zwiększającymi ryzyko są:

• ciąża mnoga,
• duża masa urodzeniowa dziecka,
• kolejne ciąże,
• znaczne powiększenie obwodu brzucha w czasie ciąży.

U mężczyzn rozejście najczęściej związane jest z otyłością brzuszną oraz przewlekłym wzrostem ciśnienia śródbrzusznego spowowdowanym np: zaparciami, przewlekłym kaszlem, częstym podnoszenem ciężarów.

Okres pooperacyjny

Po zabiegu pacjent pozostaje pod obserwacją personelu medycznego. W pierwszych dniach mogą występować umiarkowane dolegliwości bólowe oraz uczucie napięcia w obrębie brzucha.

Istotnym elementem rekonwalescencji jest stosowanie specjalistycznego pasa pooperacyjnego. Stabilizuje on powłoki brzuszne, zmniejsza obrzęk oraz wspiera prawidłowe gojenie tkanek. Czas jego noszenia ustalany jest indywidualnie.